Photo Credit: Joaquin Henson
แชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวตของ WBC โนนิโต โดแนร์ จูเนียร์ มีโปรแกรมชกเดิมพันแชมป์กับ นาโอยะ อิโนเอะ แชมป์ของ WBA (Super)/IBF/The Ring ที่ ไซตามะ ซุปเปอร์ อารีน่า ในไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น วันที่ 7 มิถุนายน 2565
โดแนร์ได้พูดถึงช่วงที่เขาเดินทางมาชกในสหรัฐอเมริกาว่า ตอนนั้นเขามีอายุเพียง 18 ปี มีสถิติการชก 1-1 โดแนร์บอกว่าจะไม่มีวันลืมในช่วงเวลานั้นที่ตัวเขาเองกับ แมนนี่ ปาเกียว อยู่ในลอสแองเจลีสด้วยกัน ในปี 2001 ก่อนที่ปาเกียว จะเริ่มสร้างตำนานโดยการเอาชนะ เลห์โฮโลโนโล เล็ดวาบ้า ได้ครองแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวต (ซุปเปอร์แบนตัมเวต) ของ IBF
"ผมเป็นคู่ซ้อมคนหนึ่งของปาเกียว ผมพักอยู่ที่อพาร์ตเมนท์ในลอสแองเจลีส และปาเกียวซ้อมอยู่ที่ ไวล์ คาร์ด ยิม ผมออกวิ่งกับเขาก่อนที่ปาเกียวจะชกไฟต์แรกบนแผ่นดินสหรัฐอเมริกากับเล็ดวาบ้า ผมเรียนรู้จากปาเกียวที่เป็นมวยซ้ายที่เคลื่อนที่ได้รวดเร็วเป็นอย่างมาก เราคุยกันและเขาก็ให้คำแนะนำผม ผมได้กินบาบีคิวและร้องคาราโอเกะกับเขา ผมรู้สึกดีและขอบคุณช่วงเวลาที่ยิ่งใหญ่แบบนั้นไม่มีวันลืม" โดแนร์กล่าว
น่าแปลกที่โดแนร์เคยคิดว่าจะเลิกชกมวยหลังจากความพ่ายแพ้ครั้งแรกของเขา ในกาชกอาชีพไฟต์สองกำหนด 5 ยกต่อ โรแซนโด ซานเชส ที่แคลิฟอร์เนียร์ เมื่อเดือนมีนาคม 2001 เวลานั้นปาเกียวมาถึงสหรัฐอเมริกาพร้อมด้วย ร็อด นาซาริโอ ผู้จัดการ หลังจากที่ปาเกียวน็อค เวทย์ สิงห์วังชา (ศักดิ์เมืองแกลง) ที่ โคตาบาโต ฟิลิปปินส์ ในเดือนเมษายน และในเดือนมิถุนายนปาเกียวก็ได้แชมป์โดยการเอาชนะเล็ดวาบ้า หลังจากนั้นสองสัปดาห์โดแนร์จึงเปลี่ยนใจชกมวยต่อไป และชกชนะคะแนนกำหนด 4 ยกต่อ ซาอูล ซานโตโย ที่ อิงเกิลวูด แคลิฟอร์เนีย
"ครั้งแรกที่ผมคิดจะแขวนนวมคือกว่ายี่สิบปีที่แล้ว ครั้งที่สองที่คิดจะแขวนนวมคือหลังเอาชนะ โตชิอากิ นิชิโอกะในปี 2012 ซึ่งไม่ใช่เพราะว่าแพ้แต่เกิดความอิ่มตัวเบื่อหน่ายที่จะชก แต่เพียงสองเดือนต่อมาโดแนร์ก็ตัดสินใจขึ้นชกอีกและเอาชนะ ฮอร์เก้ อาร์เช่ ที่ฮัสตัน จากนั้นเป็นต้นมาเขาก็ยังไม่เคยคิดที่จะแขวนนวมแม้จะแพ้ กุยเลอร์โม ริกองเดอซ์, นิโคลาส วอลเตอร์ส, เจซซี่ มักดาเลโน, คาร์ล แฟรมตัน และ นาโอยะ อิโนเอะ ซึ่งโดแนร์บอกว่าเป้าหมายในชีวิตตอนนี้ก่อนจะแขวนนวมไปก็คือเป็น Undisputed World Champion ในรุ่นแบนตัมเวต (ดูท่าจะยากนะ เสียวก็ไฟต์หน้านี่แหละ อิอิ)